Reizen met je hond naar Schotland kan van tevoren best spannend lijken. Waar moet je allemaal aan denken voordat je vertrekt? Waar verblijf je? En, hoe kom je er überhaupt? In dit artikel vertel ik je meer over onze ervaring met de bootreis naar Schotland met hond. Spoiler: we hebben echt een fantastische vakantie gehad!
Om naar Schotland te reizen heb je een aantal opties. Je kunt met het vliegtuig, met de auto in de trein, of op de boot. Voor ons was reizen met de auto en boot de meest ideale optie. Onze hond Clover is een van nature wat angstige hond en we wilde hem graag bij ons houden tijdens de reis. Daarom hebben we een huisdiervriendelijke hut geboekt op de boot (DFDS) van IJmuiden naar Newcastle in Engeland. We wonen zelf 1,5 uur rijden van IJmuiden, dus voordat we aan boord gingen hebben we Clover nog even lekker uitgelaten bij het strand. Daarna zijn we richting de boot gegaan.
Voor je de boot op kan
De bootreis zelf was zo’n 14 uur varen, maar we hebben er in totaal (dus met inchecken, wachten etc.) zo’n 21 uur over gedaan. We waren vroeg en hebben dus ook nog moeten wachten tot de incheckbalie open ging. Om 1 uur ging de balie open en konden we inchecken. Je staat met alle andere auto’s/motoren/vrachtwagens in een lange rij te wachten. Bij de poort moet je je eigen paspoort en het paspoort van je hond laten zien, en ook moesten we de chip van Clover laten uitlezen en kregen we een speciale huisdiersticker op de auto. Toen we het terrein op mochten stonden we in een aparte rij voor huisdieren. Sidenote: de hond mag de auto hier niet meer uit. Om 2 uur konden de eerste auto’s de boot op. Onze rij, met alle huisdieren, moesten het langst van allemaal wachten. Rond kwart voor 4 mochten wij ook eindelijk als allerlaatste rij auto’s de boot op. Achteraf bedachten we ons dat ze de huisdierrij misschien expres als laatste op de boot hebben gelaten, want we hoefden echt maar een paar meter te lopen naar onze hut. Dat vond ik wel ideaal, maar ik had het fijner gevonden om dit van tevoren te hadden geweten. Dan hadden we niet 3 uur hoeven wachten. Enfin, nu was Clover superchill achter in de auto aan het slapen en snackjes aan het eten, maar toch. De terugweg was dit overigens niet zo en mochten we net zo snel als de rest van de mensen de boot op.
Op de boot
Eenmaal op de boot hoefden we dus niet lang te lopen van de auto naar de hut en dat ging eigenlijk ook heel goed. Er staat veel personeel aan boord om je te helpen. Als ze zien dat je een hond hebt wordt je naar je hut begeleid via de snelste route.Je hoeft geen trappen op, alleen tussen wat auto’s door en door een deur naar een gang met allemaal kamerdeuren net als in een hotel. Let er wel op dat het dek waar je auto staat na een tijdje op slot gaat: zorg dus dat je al je spullen die je nodig hebt direct meeneemt naar je hut.
Op de website van DFDS las ik dat de hond een muilkorf op moest of in een reisbench moest worden verplaatst van de auto naar de hut, maar dat was gelukkig niet zo. Clover is helemaal niet gewend om een muilkorf om te hebben en hij vind het ook niet leuk, dus dat was een hele opluchting.
Toen we bij de hut aankwamen hebben we Clover lekker los gelaten en is hij lekker rond gaan snuffelen. Hij vond het in het begin een klein beetje spannend, maar na een tijdje ging hij lekker liggen en vond hij het prima. Na een uurtje ging de motor van de boot aan en ook dat vond hij prima.
De hond mag eigenlijk nergens op de boot heen behalve van de auto naar de hut en van de hut naar de uitlaatplaats. De uitlaatplaats was ook vlak bij de huisdiervriendelijke hutten. De gang uit, twee trappen op en je bent er. Deze trappen vond Clover wel spannend, maar wederom weer goed te doen. De uitlaatplaats is een soort van buitendek met kunstgras en grind waar honden hun behoeften kunnen doen. Ook waren er wat zitplekken voor de baasjes en je kunt lekker over de zee kijken. Ik vond het best prima en Clover heeft even kunnen plassen. Poepen deed hij niet, maar dat hadden we wel verwacht.
Je moet er wel rekening mee houden dat alle huisdiervriendelijke hutten bij elkaar aan één gang liggen. Het is er best gehorig en dus zul je hier en daar een of meerdere honden horen blaffen. En onderweg naar de uitlaatplaats kom je elkaar ook dus ook tegen in de smalle gang.
Omdat de hond nergens mee naartoe mag, moet je ze dus allen laten als je wilt eten in een van de restaurants aan boord (of om en om gaan eten), maar wij wilden Clover liever niet alleen laten en dus hebben we als echte Nederlanders ons eigen eten mee aan boord genomen, haha. Er zijn ook een bioscoop, wat winkels en nog meer entertainmentdingen aan boord, maar wij vinden dat echt vreselijk, dus ik heb een klein rondje gelopen over de boot om even te kijken en ben toen lekker weer terug gegaan naar de hut waar ik een boek heb gelezen.
Slapen op de boot was prima te doen, op de heenweg werden we rond 3 uur ‘s nachts allemaal even wakker van de ruwe zee, maar na een uurtje vielen we allemaal weer in slaap. De terugweg was de zee veel rustiger en hebben we “heerlijk” door kunnen slapen. “Heerlijk” want de bedden zijn keihard en je ligt dus in 2 aparte bedden, dus verwacht niet te veel.
Goed om te weten:
- Als je een huisdiervriendelijke hut wilt, zit je vast aan een van de duurdere hutten. Een vierpersoonskamer met zeezicht. De hut heeft twee losse stapelbedden, dus erg gezellig is het niet, haha. Je kunt deze hutten alleen reserveren via de telefoon en er zijn een beperkt aantal hutten per reis beschikbaar. Toen wij in januari reserveerden voor juni waren nog bijna alle hutten vrij.
- Je moet voorafgaand aan je reis een aantal dingen regelen voor je hond: bij de dierenarts moet hij/zij worden ontwormd + notitie in het paspoort, hij/zij moet de rabiësinentingen en een gezondheidsverklaring hebben, je moet een formulier hebben waarin staat dat hij jouw eigendom is en je hebt natuurlijk net als voor jezelf een paspoort nodig voor je hond. Voor actuele informatie hierover: kijk hier.
De boot af
Een uur voordat je aankomt in Newcastle begint de kapitein in alle talen om te roepen dat we er bijna zijn. We hebben toen nog even een lekker koffietje (er is een Starbucks aan boord!) gehaald en zijn we ons klaar gaan maken. We zijn ook nog even op het hondendek gaan kijken hoe we Engeland binnen voeren, erg leuk om te zien.
Na een tijdje worden alle verschillende verdiepingen omgeroepen om naar de auto te gaan. Wij waren als laatste aan de beurt en dan is het wel even iets drukker met mensen dan het aan boord gaan. Maar, omdat iedereen eigenlijk al voor zijn beurt naar de auto was gegaan (waarom doen mensen dit toch? haha) was ook dit weer goed te doen.
Eenmaal in de auto is het nog even wachten tot je van boord mag en moet je weer je paspoort laten zien. De heenweg werd meteen daar al duidelijk hoe gek mensen in het Verenigd Koninkrijk zijn op honden. Er werd heel wat af ge-’aahhhwww’-d door iedereen die Clover zag.
Vanaf de boot was het voor ons nog 5,5 uur rijden naar ons huisje in de Cairngorms. Na 2 uur ben je bij de grens tussen Engeland en Schotland.
Hoe onze reis verder was? Bekijk dan de andere blog door op de knop hieronder te klikken.
Wat leuk dat je deze blog hebt gelezen. Je bevind je momenteel op de website van Dogs & Diamonds, dé webshop voor niet-standaard dogs en hun dogmoms. In de webshop shop je gepersonaliseerde penningen, dogmom-accessoires, matchende sieradensets, bedels en edelstenen en véél meer. Neem je even een kijkje?
